قتل روزنامه‌نگاران، مصونیت قاتلین

کمیته دفاع از روزنامه‌نگاران گزارش می‌کند که در یک دهه‌ی گذشته در حالی شاهد قتل ۲۵۱ ژورنالیست در ۱۳ کشور بوده‌ایم که قاتلین از مصونیت برخوردار بوده‌اند.
در گوشه و کنار جهان مصونیت قاتلین در واقع باعث خودسانسوری و سکوت شده است.
گزارش کمیته در این‌باره بر روی مورد عراق، سومالی، فیلیپین و سریلانکا به عنوان بدترین فضا برای روزنامه‌نگاران اشاره می‌کند.
در گزارش جدید این گروه شرایط روزنامه‌نگاران در مکزیک رو به وخامت گذاشته در حالی که وضعیت روسیه در سال ۲۰۱۰ پیشرفت‌هایی را نشان می‌دهد.
آن‌طوری که جول سیمون مدیر اجرایی کمیته می‌گوید، هدف مرگ قرار دادن روزنامه‌نگاران در واقع به عنوان یک پیام خاموش به دیگران است، برای مجاب ساختن این‌که موضوعات حساسیت‌برانگیز نباید در معرض بررسی دقیق عمومی قرار گرفته و دنبال شوند.
بیشتر روزنامه‌نگارانی که به قتل رسیده‌اند پیش از آن تهدید شده‌اند اما همچنان بدون دفاع بوده‌اند. دولت‌ها باید به خشونت گروه‌های مخالف مطبوعات واکنش نشان دهند یا همچانان شاهد ادامه قتل روزنامه‌نگاران و فضای خود سانسوری خواهیم بود.
این گزارش یک روز بعد از آن منتشر می‌شود که جسد سالم شاهزاد روزنامه‌نگار پاکستانی پیدا شد، شاهزاد درباره‌ی نفوذ القاعده در نیروی دریایی پاکستان نوشته بود.
قتل روزنامه‌نگاران محلی متشکل از موارد زیادی از پرونده‌های حل نشده است، و همچنین فساد و اختلال در اجرای قانون برای پشتیبانی از روزنامه‌نگاران، در حالی که قاتلان به دست عدالت سپرده نمی‌شوند.
بر مبنای یافته‌های این کمیته، اجتناب از پرداختن به موضوعات حساس، ترک شغل و فرار برای دور شدن از خشونت، پیامدهای قتل روزنامه‌نگاران است.
در سال ۲۰۱۰ روسیه در فهرست «شاخص کشورهای مصونیت از مجازات روزنامه‌نگاران» وضعیت بهتری پیدا کرد، درحالی که هیچ روزنامه‌نگاری در آن به قتل نرسید ومقامات در دو مورد موفق به مجازات قاتلین شدند.
برای سومین سال متوالی است که مکزیک وضعیت بدتری در این فهرست دارد، بخصوص با قتل عکاس خبری لوئیس کارلوس سانتیگو که با شلیک گلوله در پارکینگ یک مرکز خرید عمومی آن هم در وسط روز به قتل رسید.
گزارش کمیته ۱۳ کشور را در بر می‌گیرد، که در آن‌ها حداقل پنج مورد قتل روزنامه‌نگاران حل نشده در یک دهه‌ی گذشته باقی مانده باشد. رتبه‌بندی متناسب با تعداد موارد قتل و همچنین تعداد موارد حل نشده است:
• عراق. ۹۲ مورد
• سومالی.۱۰
• فیلیپین. ۵۶، «شامل قتل عام ۳۲ ژورنالیست و کارکنان رسانه‌ای در سال ۲۰۰۹»
• سریلانکا.۹
• کلمبیا.۱۱
• افغانستان. ۷، «با در نظر گرفتن قتل عبدالصمد رهامی، خبرنگار پشتوی بی بی سی که گزارش‌های او بیشتر در رابطه با ارتباط قاچاقچیان مواد مخدر و مقامات دولتی بود»
• نپال. شش مورد
• مکزیک.۱۳
• روسیه.۱۶
• پاکستان.۱۶
• بنگلادش. پنج مورد
• برزیل. پنج
• هند. هفت مورد

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *