چهار روش برای متعجب ساختن مخاطب در سخنرانی

آزمایش جورج برنز (۲۰۰۱) نشان داد که مغز انسان نه فقط به دنبال غیر منتظره‌هاست، بلکه در واقع آرزوی غافلگیر شدن را نیز دارد. برنز از ابزاری که توسط کامپیوتر کنترل می‌شد برای پاشیدن آب یا آب میوه بر دهان افراد استفاده می‌کرد، در حالی که مغز افراد توسط ابزار fMRI اسکن می‌شد. گاهی داوطلب‌ها می‌توانستند حدس بزنند که چه وقت آن‌ها قصد این حرکت را دارند، اما مرتبه‌ی بعد قابل پیش‌بینی نبود.

قصد پژوهش‌گران مشاهده‌ی فعل و انفعالات بر مبنای علاقه‌‌ی افراد بود. برای مثال، اگر یک داوطلب آب میوه دوست داشت، هسته‌ی اکومبنس مغز (هسته پاداش)، فعال می‌شد، بخشی از مغز که وقتی افراد یک رویداد خوشایند را تجربه می‌کنند فعال است. با این حال، این همه آن‌چه اتفاق افتاده نیست. هسته‌ی اکومبنس مغز وقتی عمل پاشیدن غیر منتظره بود فعالیت بیشتری داشت. این غافلگیری بود که فعل و انفعالات را باعث می‌شد و نه علاقه یا ترجیح نوشیدنی‌ها برای افراد.

تعجب خوشایند در مقابل تعجب ناخوشایند

همه‌ی غافلگیر شدن‌ها یکسان نیستند. اگر وقتی شما وارد خانه شده و چراغ را روشن می‌کنید دوستان شما هلهله کنند “سورپرایز”! ، شما به خاطر یک مهمانی تولد متعجب شده‌اید که کاملا متفاوت است از نوعی غافلگیری که بعد از پیدا کردن یک دزد در خانه‌تان با آن روبرو می‌شوید.

در سال ۲۰۰۷ Marina Belova  و تیمش تحقیق کردند که آیا پردازش مغزی این دو نوع متفاوت از غافلگیری در محل‌های مختلف انجام می‌شود.

پژوهش‌گران با میمون‌ها و آمیگدال کار کردند، بخشی از مغز که محل پردازش احساسات است. در این پژوهش، فعالیت‌های الکتریکی نورون‌های آمیگدال ضبط می‌شد. در آزمایش از نوشاندن آب به عنوان امری خوشایند در مقابل فوت کردن هوا بر روی صورت که میمون‌ها دوست نداشتند استفاده شد.

آن‌ها به این نتیجه رسیدند که برخی نورون‌ها به آب پاسخ می‌دهند و برخی دیگر به فوت کردن هوا، اما یک نورون مشخص به هر دو پاسخ نمی‌دهد.

چهار روش برای ایجاد غافلگیری‌های کوچک

 شما برای علافه‌مند نگه داشتن مخاطب به پرزنتیشن می‌توانید از غافلگیری‌های کوچکی مثل موارد زیر استفاده کنید:

  1. نمایش محصول، وب‌سایت یا اصولی که درباره‌ی آن حرف می‌زنید.
  2. رسانه‌های جدید: اگر به طور معمول از اسلاید‌ها استفاده می کنید. آن را خاموش کرده و یک ویدیو کلیپ نشان دهید، کلیپی صوتی را اجرا کنید، یا فقط برای مخاطبان حرف بزنید.
  3. فعالیت: حرف زدن را متوقف کرده و تمرینی را اجرا کنید. (به صورت جداگانه، با هم، یا در گروه‌های کوچک).
  4. همه چیز را در طرح کلی برنامه‌ اعلام نکنید: همه‌ی کارهایی را که می‌خواهید انجام دهید به مخاطبان اعلام نکنید و این‌که هر کدام چه موقع برگزار خواهند شد، از یک خلاصه مطالب سطح بالا که همه جزئیات پرزنتیشن را آشکار نمی‌کند استفاده کنید.

منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *